Hoge Duitse onderscheiding voor generaal Van Uhm

De Duitse ambassadeur Franz Josef Kremp poseert naast de CDS. Foto Ministerie van DefensieGeneraal b.d. Peter van Uhm ontving deze week in de residentie van de Duitse ambassadeur in Den Haag het Grootkruis voor Verdienste met de ster. De versierselen werden hem namens de Duitse Bondspresident Joachim Gauck omgehangen door ambassadeur Franz Josef Kremp.

Van Uhm kreeg de onderscheiding voor zijn jarenlange inspanningen als Commandant der Strijdkrachten om de relaties met de Duitse strijdkrachten verder te verbeteren en uit te bouwen. De onderscheiding werd hem ook toegekend voor de manier waarop hij bij de NAVO duidelijk heeft gemaakt dat de Duitse hulp bij de politietrainingsmissie in Kunduz onontbeerlijk was. “Generaal Van Uhm heeft daarmee ook het aanzien van Duitsland binnen het Atlantisch bondgenootschap en bij de internationale gemeenschap in zijn totaliteit versterkt”, aldus ambassadeur Kremp.

De ceremonie werd bijgewoond door onder anderen Commandant der Strijdkrachten generaal Tom Middendorp, voormalig minister van Defensie Hans Hillen en de plaatsvervangend inspecteur-generaal van de Bundeswehr luitenant-generaal Peter Schelzig.

27 juni 2013 | Ministerie van Defensie.

“Op de Dam voelde ik de druk op mijn schouders”

Het verhaal van:

Peter van Uhm

Op 4 mei sprak generaal b.d. Van Uhm op de Dam tijdens Dodenherdenkening over saamhorigheid. Zijn speech zorgde voor veel positieve reacties. Op het blog van Veteranendag staan we deze maand stil bij het verhaal van Van Uhm. Hoe bereidde hij zich voor op zijn speech? En welke reacties kreeg hij van andere veteranen? Met Van Uhm kijken we ook vooruit naar Veteranendag op 29 juni in Den Haag.

 

“Het applaus op de Dam na mijn speech drong niet direct tot mij door. Ik was heel erg geconcentreerd. Ik wilde dat alles goed zou gaan. Ik ben teruggelopen naar mijn plek en met een diepe zucht constateerde ik dat alles goed was gegaan. Iemand naast mij attendeerde mij op het applaus. Dat schijnt heel bijzonder te zijn. Het eerste applaus op de Dam was voor Koningin Beatrix, omdat ze terugkwam nadat de Damschreeuwer voor paniek had gezorgd. De tweede keer was na mijn speech.

Voor mij was het een moeilijke speech. Er stonden duizenden mensen op de Dam. En miljoenen mensen keken mee op de televisie. Het was mijn persoonlijke verhaal over het verlies van mijn zoon. Ik voelde de druk op mijn schouders en het was niet gemakkelijk om te spreken. De speech ging over mijn gezin, maar ik wilde ook dat elke Nederlander er zich in zou herkennen. Respect tonen voor de Nederlandse slachtoffers was natuurlijk ook een belangrijk element uit de speech. Ik heb daarbij geprobeerd om iedereen recht te doen.

Het mooiste compliment kreeg ik van een oude heer van het Nederlands Auschwitz comité. Naar aanleiding van mijn stuk over de Tweede Wereldoorlog, zei hij: “Mag ik u bedanken. U heeft ons gevoel zo mooi verwoord’. Na die woorden kreeg ik overal kippenvel. Dat compliment zal ik niet snel vergeten.

 

Voor mij betekent het ook veel dat ik veteraan ben. Dat gevoel verandert niet nu ik mijn uniform heb uitgetrokken. Aan de jonge veteranen van nu wil ik meegeven om goed voor elkaar te zorgen. Wees trots op het goede werk dat je gedaan hebt en zorg ook dat je in contact blijft met je maten. Bij een klein percentage gaat het bij terugkomst na een missie mis. Blijf daarom aan je maten vragen hoe het met ze gaat. Een mooie en makkelijke manier om elkaar te blijven ontmoeten is bijvoorbeeld op Veteranendag.

Veteranendag is fantastisch en een echt fenomeen geworden. Ik kan me nog herinneren dat ik voor beroepsmoordenaar werd uitgemaakt als ik in uniform over straat liep. Die tijden zijn voorbij. Extra speciaal is dit jaar natuurlijk het feit dat koning Willem-Alexander aanwezig is. Hij heeft een goede band met veteranen. Toen ik in 2011 met hem samen op Veteranendag stond zag ik dat hij met plezier in contact komt met veteranen.

Nu ik niet meer bij Defensie werk zet ik me op andere manieren in. Zo ben ik ambassadeur voor Stichting Hulphond. Ook zit ik in de Raad van Toezicht van natuurpark de Hoge Veluwe. Ik verveel me absoluut niet, maar ik mis sommige dingen natuurlijk wel. Ik mis vooral de mensen. Bij Defensie werken fantastische mensen. De loyaliteit is groot en de kameraadschap is goed. Je maakt samen heftige dingen mee en dat zorgt voor een goede band.”

via Peter van Uhm « Nederlandse Veteranendag.

TOESPRAAK PETER VAN UHM (video)

Op 4 mei 2013 hield generaal b.d. Peter van Uhm een toespraak tijdens de herdenkingsplechtigheid bij het Nationaal Monument op de Dam.
Hieronder leest u zijn toespraak. U kunt de tekst ook downloaden als pdf-bestand.


Saamhorigheid 

In de Tweede Wereldoorlog vocht mijn vader aan de oevers van de Waal.
In die oorlog, waar mensen mensen doodden, zag mijn vader het duister.
Mensen werden opgepakt. Vervolgd. Omdat ze geen ‘wij’ waren, maar ‘zij’.

Mensen werden vermoord. Uitgeroeid. Louter om wie ze waren.

Mensen kwamen in verzet, bestreden de onmenselijkheid.
Zij moesten hun moed met de dood bekopen.

Wij gedenken hen allen met het diepste respect.

Al jong kende ik hun geschiedenis.
Door de verhalen van mijn vader.
Door de verhalen van de geallieerden die vochten voor ons, een ander volk, in een ander land.

Het maakte diepe indruk.
Op 16-jarige leeftijd keek ik om mij heen.
De Tweede Wereldoorlog was over.
Maar voor veel overlevenden ging de oorlog door.
Velen voelen nog iedere dag het duister.
Ik besefte: de strijd voor rechtvaardigheid is nooit over.
De strijd voor vrijheid begint elke dag opnieuw.
In jezelf.
En in de samenleving.
Ik vroeg mijzelf: ‘‘Peter, miljoenen mensen is ’n keuze ontnomen.
Jij hebt wel een keuze.
Wat ga jij doen met je leven?
Wat ga jij doen om de wereld beter te maken?’’

Ik besloot te dienen.
Omdat ik geloof dat in dienen de sleutel ligt.
Wie dient, denkt niet alleen in ‘ik’.
Wie dient, denkt niet alleen in ‘zij’. Wie dient, denkt ook in ‘wij’.
Daar begint de overwinning op het onrecht. Want vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid, een betere wereld, die maak je samen.
Ook mijn zoon besloot te dienen.
Wat was ik trots.
Hij sneuvelde.
Voor een ander volk.
In een ander land.
Vijf jaar en zestien dagen geleden.

Het waren duistere dagen.
Wat heb je aan idealen, wat heb je aan die betere wereld morgen, als je er vandaag je zoon aan verliest?
Dat zijn de vragen die ook ik mijzelf stelde.
Twee weken na zijn dood stond ik hier op De Dam. Het was 4 mei 2008. Een moeilijk, confronterend moment.
Maar ook een bewuste keuze.
Dit monument, gewijd aan de nagedachtenis van alle Nederlandse oorlogsslachtoffers, maar ook de saamhorigheid hier op De Dam en in het land, het hielp mij.
4 Mei hielp mij koers te houden in die duistere dagen waarin dienen zo’n pijn deed.
Ik hoop dat 4 mei ons allen helpt koers te houden. Niet alleen vandaag. Maar ook de driehonderd-vier-en-zestig dagen erna.
Ik hoop dat de nagedachtenis en saamhorigheid van 4 mei ons helpt om in tijden van ‘ik’, het ‘wij’ terug te vinden. Want niet vanuit het ‘ik’ en het ‘zij’, maar vanuit het ‘wij’, ontstaan de goede dingen.
Dat heeft de geschiedenis ons geleerd.
Dat moeten wij blijven herdenken.
Dat moeten wij blijven afspreken.
Met onszelf. En met elkaar.

via Nationaal Comité 4 en 5 mei – Toespraak Peter van Uhm.

Van Uhm gedecoreerd voor inzet krijgsmacht

Van Uhm gedecoreerd voor inzet krijgsmacht 1Generaal b.d. Peter van Uhm heeft gisteren in Breda de Prins Mauritsmedaille ontvangen voor zijn inzet voor de Nederlandse krijgsmacht. De oud-Commandant der Strijdkrachten kreeg het eremetaal tijdens een jubileumsymposium van de 100-jarige Koninklijke Nederlandse Vereniging Ons Leger (KNVOL).

Voorzitter van de KNVOL luitenant-generaal b.d. Peter Striek prees Van Uhm voor zijn visie en onvoorwaardelijke inzet: “De Nederlandse samenleving kan trots zijn op generaal Peter van Uhm.” Die bedankte op zijn beurt zijn mensen voor 40 jaar vertrouwen, stelde het belang van familie boven alles. Van Uhm: “Je bent maar op één plek onmisbaar en dat is thuis.”

De Prins Mauritsmedaille is in 1935 ingesteld door de KNVOL en wordt jaarlijks toegekend aan personen die zich hebben ingezet voor de Nederlandse krijgsmacht. ‘Voor loffelijke daden en krijgsgeschiedkundig onderzoek’, vermeldt het randschrift.

Leiderschap

Van Uhm gedecoreerd voor inzet krijgsmacht 2Het leiderschap van Van Uhm oogste niet alleen lof, maar inspireerde onder andere kapitein Marco Kroon. De drager van de Militaire Willems-Orde reikte in Breda het eerste exemplaar van zijn boek Leiderschap onder vuur uit aan sergeant der 1e klasse Luuk Elshout, die in 2009 gewond raakte in Afghanistan. “Mensen die zo’n klap krijgen en er weer bovenop komen, daar kan ik wat van leren”, aldus Kroon ten overstaan van meerdere gewond geraakte militairen.

Ook de KNVOL liet haar waardering voor deze militairen blijken en biedt 50 zwaargewonde veteranen en hun familie als jubileumcadeau een weekeindje weg aan.

30 november 2012 | Ministerie van Defensie.